RSS

Cieszymy się widząc, jak doceniają małe, proste rzeczy…

07 Maj

Musiałyśmy podzielić naszą klasę j. angielskiego na dwie grupy z powodu liczebności i zróżnicowania wieku. Mamy także kilku starszych „studentów”, którzy przychodza uczyć się angielskiego z programu komputerowego indywidualnie. Wśród nich (na zdjeciu) jest Norma, pielegniarka, która chce pracować z nami w naszym mobilnym ambulatorium. Nasze popołudnia są zawsze bardzo wypełnione aż do późnego wieczora. Mimo zmęczenia, czujemy ogromną radość z tego, co robimy, a nasi uczniowie to bardzo wdzięczne dzieciaki. Naprawdę potrafią docenić małe, proste rzeczy: zeszyt, kolorowankę, ołówek, ale przede wszystkim „manje” (jedzenie): ryż z fasolą i szklankę wody. Ich radość dodaje nam skrzydeł.

Każdego wieczoru pod latarniami przy naszym domu spotykamy też młodych ludzi z ksiąźkami i zeszytami. Przychodzą tutaj się uczyć, ponieważ w domu nie mają elektryczności. Na Haiti trzeba się dzielić wszystkim, co się posiada. Nawet latarnią uliczną…

20130507-210734.jpg

20130507-210825.jpg

20130507-210846.jpg

20130507-210956.jpg

20130507-211016.jpg

20130507-211041.jpg

 
Dodaj komentarz

Opublikował/a w dniu 07/05/2013 w Uncategorized

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

 
%d blogerów lubi to: